โรงเรียนของพวกเราน่าอยู่

ดำเนินชีวิตของพวกเราตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษา ก็ราวกับเป็นการที่พวกเราฝึกฝนการใช้ชีวิตในสังคมไปในตัวตั้งแต่ว่าเด็กซึ่งพวกเราก็มิได้นึกถึงหัวข้อนี้เลยว่าการเรียนนั้นมีคุณประโยชน์กับตัวเราเองหลายด้านมากมาย

ไม่ใช่แค่เรียนไปวันๆเพื่อรับไปจบ พวกเราได้บทเรียนอะไรหลายๆอย่างในสังคมที่เรียกว่า สถานที่เรียน แม้กระนั้นจำเป็นต้องบอกตามจริงว่าพวกเราในวัยเด็กทุกคนเกียจคร้านที่จะไปสถานที่เรียนเพียงแค่เพราะเหตุว่าจำต้องตื่นรุ่งเช้า แล้วก็ จำต้องไปรับทราบเรื่องราวที่ไม่ได้อยากทราบ หรือบางทีก็อาจจะกลัวอาจารย์ตีเมื่อมิได้ทำการบ้านดังที่อาจารย์สั่ง ผมคิดว่านั้นเป็น เสน่ห์ของการเล่าเรียนเลยก็ว่าได้
สำหรับในการใช่ชีวิตในรั้วสถานที่เรียนตั้งแต่วัยเด็กพวกเรามักมิได้คิดถึงผลการที่พวกเราจำต้องมาสถานศึกษา จนกระทั่งเมื่อพวกเราจบการศึกษารวมทั้งเริ่มปฏิบัติงานวันนั้นล่ะ พวกเราจะรำลึกถึงวันในเวลาที่พวกเราอยู่ในสถานที่เรียนขึ้นมาในทันที มากล่าวถึงประโยช์จากสถานที่เรียน
พวกเราได้อะไรจากการที่พวกเราไปสถานศึกษาบ้าง
สิ่งแรกเลยเป็นได้ทำความเข้าใจวิชา การใช้ภาษาต่างๆซึ่งก่อนที่จะพวกเราจะเข้ามาเรียนนั้นพวกเราเพียงแค่ทราบคำศัพท์การพูดแค่เพียงติดต่อทั้วไปเพียงแค่นั้นแม้กระนั้นพวกเรามิได้รู้ดีถึงความสุขที่โดยความเป็นจริงของมันเลย แต่ว่าการที่พวกเราได้เข้าไปเรียนพวกเราก็จะได้ทราบถึงความหมายของคำบอกเล่าแต่ละคำ ทั้งที่ยังไม่ตายคุณประโยชน์และก็คำกล่าวสั้นๆวึ่งคำกล่าวนั้น สามารถรังควานคนได้ นอกเหนือจากการรู้เรื่องรู้ราวหายของภาษาแล้ว ยังได้ฝึกฝนการเขียนหนังสือ เป็นเรื่องสำคัญสำหรับเพื่อการดำเนินชีวิตในอนาคตมากมาย นอกจากนี้พวกเรายังจำต้องทำความเข้าใจวิชาต่างๆเว้นแต่เรื่องภาษา ได้แก่การ เรียนศิลป์ ต่างๆแล้วก็ การบริหารร่างกาย การใช้งานเครื่องมือติดต่อสื่อสารอย่างคอมพิวเตอร์ สิ่งพวกนี้สามารถใช้ประโยชน์ชีวิต ใช้ประโยชน์ได้อย่างยิ่งในอนาคต แม้กระนั้นในช่วงเวลานั้นพวกเราอาจจะไม่ได้ตั้งใจอย่างเอาจริงเอาจังแน่ๆ แต่ว่าสิ่งที่พวกเราคนไม่ใช่น้อยลืมไปอีกหนึ่งสิ่งก็คือ การได้ฝึกหัดดำรงชีวิตในสังคมด้านนอกที่ไม่ใช่บ้านของพวกเรา ในตอนนั้นพวกเราก็แค่เรียนไป ปฏิบัติภารกิจสิ่งที่จะต้องทำไป แม้กระนั้นประสบการณ์ที่พวกเราได้จากการใช้ชีวิตในสถานศึกษานั้น พวกเราได้ดูดซึมมาเรื่อยจนกระทั่งเติบโตและก็คิดได้
การศึกษาเป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดของผู้คน การได้ดำเนินชีวิตในโรงเรียนมันมิได้ห่วยแตกอย่างที่ตอนเป็นเด็กคิดเลย เพียงพอพวกเราโตขึ้นพวกเราจะทราบได้เลยว่าชีวิตตอนวัยเด็กเป็นช่วงชีวิตที่สุขสบายที่สุด เชื่อเลยว่าเมื่อถึงวัยทำงานแล้วทุกคนมักคิดสนุกสนานๆขึ้นมาอย่างแน่แท้ว่า “ข้าต้องการกลับไปเป็นเด็กอีกรอบจัง” เพราะเหตุว่าผมเองก็แอบคิดแบบงั้นเช่นกันมันสนุกสนานแบบไม่ต้องคิดอะไรเยอะมาก แม้กระนั้นขณะนี้พวกเราก็จำเป็นต้องปฏิบัติหน้าที่ของพวกเราเพื่อดำรงชีวิตถัดไป จำต้องขอบคุณมากสถานที่เรียนทุกหัวระแหงที่พวกเราเรียนที่ได้ให้อะไรหลายๆราวกับพวกเรา ผมก็เลยกลับรำลึกถึงเพลงๆนึงที่เคยได้ฟังตอนเรียน มันมีประโยคที่ว่า สถานศึกษาของพวกเราน่าอยู่ ซึ่งเดี๋ยวนี้ผมก็โตขึ้นมาในวัยทำงานแล้วพอกลับมานึกถึงในตอนนั้นก็กลีบรู้สึกว่า สถานที่เรียนของพวกเราน่าอยู่จริงๆนะครับ

You may also like...